ความลับของแฮร์รี่ 1
xx
เสียงข้อความดังมาจากโทรศัพท์ผมที่ถูกวางอยู่ปลายเตียง
เดี๋ยวๆนะ...
เมื่อกี้ผมวางมันบนโต๊ะไม่ใช่เหรอ
แต่ชั่งเถอะ
ผมเด้งตัวและหยิบมันมาเปิดดู
02 xxx xxxx :
แอพสุดฮิต มีผู้ใช้งานมากถึงสองร้อยล้านคนทั่วโลก
คลิ๊กลิ้งค์นี้ > www.VideoCam.com
เห้อ... ก็อย่างที่เห็นล่ะครับ
ก็แค่ข้อความโฆษณาแค่นั้น...
จะว่าไปนี่ก็เที่ยงคืนกว่าๆแล้ว แต่ตาเจ้ากรรมน่ะสิ ไม่ยอมหลับสักที
สงสัยพรุ่งนี้ผมคงต้องไปเรียนสายแหงๆ...
พรุ่งนี้วันเสาร์
ผมลืมไป พรุ่งนี้น่ะเป็นวันหยุด ไหนๆก็ไหนๆแล้วไม่มีอะไรทำแล้วนิ
ผมกดไปยังข้อความเดิมและกดลิ้งค์ที่ขึ้นอยู่ที่หน้าจอ
วีดีโอแคมนี่นา...
ผมเองก็เล่นไม่เป็นหรอกครับ แต่ดันมีบัญชีแล้ว นั่นเป็นเพราะเพื่อนของผมเอาไปใช้ต่างหาก
แต่ลองเล่นดูก็ไม่เสียหายนะ...
ดึกป่านนี้ใครจะมาแหกขี้ตาเล่นกัน บ้าไปแล้วแน่ๆ
ผมเองก็บ้าครับ
วีดีโอนี้น่ารักดี ผู้หญิงดีดกีต้าร์ร้องเพลง
แต่ตอนนี้เนี่ยนะ คือมันไม่ได้อารมณ์ศิลปินอะไรเลยครับ
วีดีโอนี้ก็ เอ่อ... ทำนองเดียวกัน
แอพนี้นี่รวมพลคนไม่มีงานการจะทำจริงๆ
และวีดีโอนี้ก็...ครับ เหมือนเดิ--
เดี๋ยวๆ... เลื่อนขึ้นๆ
ผมใช้นิ้วเลื่อนวีดีโอแคมเมื่อกี้ขึ้น...
คนบ้าอะไรน่ารักชะมัด..
ไม่สิ ทั้งน่ารัด น่าฟัด น่ากอด
เกินจะบรรยายจริงๆ
ผู้ชายคนนึงที่กำลังนั่งอ่านสุนทรพจน์ เอ่อ...ผมคิดว่างั้นนะ
ด้วยริมฝีปากที่อวบอิ่ม ผมของเขาถูกมัดรวบและม้วนเป็นบันไว้ข้างหลัง
ดวงตาสีมรกต...
เขารู้ตัวไหมว่าทำอะไรอยู่นะ
ผมไม่รอช้า ทั้งแคปหน้าจอ คอมเม้นท์และ... เพิ่มเพื่อนทันที
ไม่ช้าไม่นานเขาก็ถูกบันทึกลงในห้องแชทของผม
จะทักไปดีไหม ดูกะล่อนไปหรือเปล่า
ก็นะ ผมเป็นคนเก็บอาการไม่เก่งซะด้วยสิ
ชั่งเถอะ ไหนถึงขนาดนี้แล้ว ปล่อยไปก็กะไรอยู่ จริงไหมล่ะครับ?
Louis : สวัสดีครับ
ไม่ถึงหนึ่งนาทีเขาก็อ่าน และ...
Harry : เอ่อ ครับ
เอายังไงดี ควรจะถามชื่อ หรือถามอายุ มีแฟนหรือยัง โอย.. หัวผมจะระเบิดอยู่แล้วเนี่ย
Louis : ฉันชื่อลูอิสนะนาย...แฮร์รี่ ใช่ไหม?
Harry : ใช่ครับ มีอะไรหรือเปล่า?
ตาย ตาย ตาย... ตายครับ เหตุผลที่ผมทักไปก็ไม่มีด้วยสิ จะว่าอยากทำความรู้จัก ก็ไม่น่าจะใช่
ก็นี่มันเป็นเวลานอนด้วยซ้ำ
Louis : ไม่มีหรอกครับ ไม่มีเพื่อนคุยเลยทักไป ว่าแต่ทำอะไรอยู่เหรอครับ
Harry : อ๋อ ก็ซ้อมการพรีเซนท์งานอ่ะครับ พอดีนอนไม่หลับเหมือนกัน
งื้อ... เนื้อคู่ก็มักจะทำอะไรเหมือนกันนั่นแหละครับ
แต่เอ... จะดูเป็นการรบกวนไปหรือเปล่านะ
Louis : ถ้ารบกวนผมขอโทษด้วยนะครับ
ผมส่งข้อความไป ไม่ถึงสิบวินาทีเขาก็ส่งกลับมาเช่นกัน...
Harry : ไม่รบกวนครับๆ พอดีผมไม่มีอะไรทำด้วย ว่าแต่คุณเรียนอยู่แถวไหนอ่ะครับ
พระเจ้า! เขาถามผมเหรอครับ
ผมรับตอบกลับไปด้วยความเร็วแสง
บางทีเขาอาจจะลองหาคู่ในแอพนี้กเป็นได้...
ผมนอนบิดตัวอยู่บนเตียงที่สุดแสนจะนุ่มกับหมอนข้างคู่ใจ
เรื่องแชทกับแฮร์รี่ก็ล่วงเลยไปถึงตีสามเลยล่ะครับ
ผมถามบ้าง เขาถามบ้าง สลับกันไปสลับกันมา
ได้ข้อมูลรวมๆมาว่า
ชื่อแฮร์รี่ สไตส์ล
เกิดวันที่ 1 เดือน กุมภาพันธ์
อยู่ปี2 คณะศิลปศาสตร์
มหา'ลัย xxxxxxx
(ผมขอไม่บอก อยากเก็บไว้คนเดียว...)
สูง 189 น้ำหนัก 70
ชอบกินผลไม้ ไม่ชอบดื่มของมึนเมา
และ...
โสด!!
นั่นแหละครับคือสิ่งที่ผมต้องการ
พอคุยกันได้สักพักเจ้าตัวก็ขอตัวไปนอน เพราะพรุ่งนี้มีพรีเซนท์งานแต่เช้า
แถมยังวีดีโอแคมมาอ่านการพรีเซนท์ให้ผมฟังอีก
นอกจากจะน่ารักแล้ว เสียงยังน่าฟังอีกด้วย
ไม่พลาดครับ งานนี้ลูอิสคนนี้ต้องเอามาครอบครองให้ได้!
1 สัปดาห์ผ่านไป...
ผมนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงด้วยความเบื่อ
ก็ดูสิ ตั้งแต่เมื่อสามวันก่อนที่แฮร์รี่บอกกับผมว่าต้องอ่านหนังสือ มีเทส เราก็ไม่ได้คุย แชท หรือวีดีโอแคมหากันตั้งหลายวัน
นี่มันผ่านมาหนึ่งอาทิตย์แล้ว เจ้าตัวก็ยังไม่มีวี่แววจะปรากฏตัวให้เห็นเลยครับ
คิดถึง...
ไอเราจะทำอะไรได้ล่ะครับ ก็เป็นแค่คนรู้จักผ่านแอพบ้าบอ
เอาเข้าจริงๆ คงไม่มีใครหาเนื้อคู่ด้วยวิธีนี้หรอกครับ นั่นน่ะนิยายแล้ว
ที่อยู่ก็ไม่มี เบอร์ก็ยังไม่กล้าขอ รู้แค่มหา'ลัย...
เดี๋ยวๆ
ไปตามที่มหา'ลัยก็ได้นี่นา
ทันทีที่ผมมีสติขึ้นมา ก็คว้ากระเป๋าใบโปรดพาดบ่าพร้อมกับวิ่งออกจากบ้าน
มหา'ลัยที่ว่าอยู่ตรงไหนกัน
ผมเองก็คุ้นๆชื่ออยู่ครับ แต่ไม่ค่อยมั่นใจสักเท่าไหร่
ถ้าจะถามว่ามหา'ลัยผมหยุดเหรอ?
ตอบได้เลยครับว่า ไม่เลย
วันนี้ก็เรียนนี่แหละครับ แต่จะให้ทำไงได้ ก็คนมันสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ขืนเรียนไปก็ไม่เข้าใจเปล่าๆ
สู้หยุดสักวันมาตามหารักแท้ดีกว่าเนอะ
อืม...
ผมยืนจ้องแผนที่ช้าๆ และก็เพิ่งนึกได้ว่า...
' ผมเรียนอยู่แถวนั้นแหละครับ อยู่ไม่ไกลจากมหา'ลัยของคุณมากนัก '
ข้อความที่แฮร์รี่ส่งมาให้ก็ผุดขึ้นมา
ไม่ไกล...
แล้วอยู่ตรงไหนวะเนี่ย
และในที่สุดGPS สุดล้ำเลิศของผมก็พามาเจอจนได้ครับ
ถูกอย่างที่แฮร์รี่บอกเป๊ะ ไม่ไกลเลย... แค่สิบกิโลเมตรเอง
แต่ไม่เป็นไรครับ จุดประสงค์มาเพื่อตามหาแฮร์รี่ ต่อให้เดินจนขาลากผมก็ยอม
ใหญ่ครับ บอกเลยว่าใหญ่มาก
เป็นมหา'ลัยชื่อดังอย่างที่แฮร์รี่บอกไว้จริงๆ
แล้วผมจะรู้ไหมว่าเขาอยู่ที่ไหน
ทันทีที่ผมเดินเข้าไปในรั้ว ผมก็ดูกลมกลืนมากครับ
เนื่องจากนักศึกษาที่นี่ทุกคนใส่ชุดธรรมดา ลำลองอ่ะนะครับ
เท่าที่ผมสังเกตคือมีงานอะไรสักอย่างก็เลยปล่อยให้คนนอกเข้ามาได้
แฮร์รี่ไม่ยอมบอกผม เก็บความลับไว้อย่างนี้นี่เอง
แล้วถ้าผมเจอเขาขึ้นมาจริงๆ เขาจะหลอกผมไหมครับ แบบว่า... กำลังควงผู้ชายคนอื่นอยู่ประมาณนี้
ผมเดินสุ่มไปแต่ละซุ้มงาน เป็นงานตามคณะครับ
และโชคดีอีกอย่างคือคณะที่แฮร์รี่อยู่ก็มีแค่ไม่กี่ซุ้มเท่านั้น
ผมเลยเดินตามหาง่ายหน่อย
แต่ไม่เลยครับ..
ผิดพลาดอย่างมหันต์ คณะของแฮร์รี่มีทั้งหมด 15 ซุ้ม ไอที่ผมบอกมีนิดเดียวน่ะ คณะไหนก็ไม่รู้
ขอออกซิเจนช่วยในการหายใจหน่อยนะครับ คาดว่าวันนี้จะได้แห้วเป็นของติดกลับบ้านไป
ผมตัดสินใจหยุดและเดินไปนั่งที่ม้านั่งข้างๆสวนหย่อม
น้ำพุกำลังไหลอยู่ไม่ขาดสาย
น้ำพุนั่นเหมือนความรักนะ
พยายามอยู่ให้สูง ทั้งๆที่รู้ว่ายิ่งสูงเท่าไหร่ตอนตกลงมาก็เจ็บเท่านั้น
สู้เป็นน้ำนิ่งๆอยู่รอบๆดีกว่า
พยายามกับบางสิ่งที่เรารู้ผลของมันดีว่ามันเป็นอย่างไร
ท้อแล้วนะครับเนี่ย...
"ขอบคุณครับ"
เสียงหนึ่งที่ดูคุ้นหูดังมาจากด้านหลังของผม
เป็นนักศึกษาใส่ยูินิฟอร์มของมหา'ลัย
อยู่ในซุ้มของคณะศิลปศาสตร์
ใบหน้าขาวนวล รวบผมไว้เหนือหัว และ...ดวงตาสีมรกต
"แฮร์รี่..."
ผมหลุดปากเรียกชื่อนั้นไป ก่อนจะลุกขึ้นตามไปที่ซุ้มนั่น
"รับอะไรครับ--ล..ลูอิส?"
เจ้าของเสียงเงยหน้าขึ้นมาพลางทำสีหน้าตกใจ
ครับไม่ผิดแน่ๆ นี่แหละ แฮร์รี่ สไตส์ล ที่ผมตามหาอยู่
ผมยิ้มให้เขา แต่เจ้าตัวกลับทำหน้านิ่วคิ้วผูกเป็นโบว์
ไม่อยากเจอผมหรอกเหรอ
"นายมาทำอะไรที่นี่"
เขาถามผมพลางใช้จับที่ต้นคอ
โกหกครับ แฮร์รี่โกหกผม
ไม่เหมือนในวีดีโอสักนิด
เขาดูน่ารักกว่าสิบเท่า น่าฟัดกว่าสิบเท่า และ... เสียงน่าฟังกว่าล้านเท่า
สรุปง่ายๆครับ โคตรจะเพอเฟ็กต์เลย
"มาหานายไง"
แฮร์รี่เลิกคิ้วแล้วหัวเราะ
ทำไม ผมพูดอะไรผิดไปเหรอ
"มาหาฉัน ทำไมล่ะ"
ทำไมถามอย่างนั้นล่ะครับ มาหาคนที่ผมรักไง
"ก็...คิดถึงเฉยๆ"
ตอนนี้เป็นฝ่ายผมที่หัวเราะบ้างครับ แฮร์รี่ก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
"อือ...ฉันไม่ว่างเลยช่วงนี้ ขอโทษด้วยนะ คือ..."
"ก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย..."
ผมพูดลากเสียงตอนจบประโยค
แฮร์รี่หุบยิ้ม
ก่อนที่จะนั่งลงบนเก้าอี้
"เย็นนี้นายว่างหรือเปล่า ฉันอยากให้นายอยู่ฟังตอนฉันพรีเซนท์งานบนเวทีน่ะ"
อ่าว ไหนบอกว่าสอบพรีเซนท์ไปแล้วไง
นี่ยังมีอีกกี่เรื่องที่เขาไม่ได้บอกผมครับ
เริ่มชักจะหวั่นๆแล้วนะ
ถ้าเกิดไอเรื่องที่แอบซุกใครไว้มันเป็นเรื่องจริงขึ้นมาล่ะก็...
"เออ...ก็ ว่าง ว่างอยู่แล้วสำหรับแฮร์รี่น่ะ"
ผมพูดพลางฉีกยิ้มให้
แฮร์รี่ยิ้มกรุ้มกริ่มก่อนที่จะบอกให้ผมนั่งรอแล้วเขาก็เดินออกไป
ผมนั่งจิ้มจอโทรศัพท์เป็นรอบที่ล้านแปด
ก็นะครับ แฮร์รี่บอกให้ผมนั่งรออยู่ที่นี่
แต่เจ้าตัวดันหายไปซะดื้อๆ
หรือจะตกใจที่เจอใบผมจนทำอะไรไม่ถูก
ก็เป็นไปได้...
แต่ด้วยเหตุผลอะไรก็ชั่งเถอะครับ รู้แค่ตอนนี้ผมอยากเจอแฮร์รี่แล้ว
อยู่ไหนเนี่ย!!
อุตส่าห์ตามหาจนเจอแล้วก็ยังหนีหน้ากันอีก
หรือว่าเรื่องสถานะที่ว่าโสดน่ะ เขาหลอกผมใช่ไหมครับ
ผมถูกหลอกแล้วใช่ไหม....
ฮือ...ไม่ได้ครับ แฮร์รี่ต้องมีแค่ผมเท่านั้นที่ได้ครอบครอง ถึงจะรู้จักกันไม่ถึงเดือนก็เหอะ...
"นี่นาย มารอตั้งนานไม่เบื่อเหรอ"
ร่างสูงใส่เสื้อเชิร์ตหันมาคุยกับผม พลางจัดของในซุ้มให้เป็นระเบียบ
ใครวะ?
"จะเบื่อทำไมล่ะ เพื่อแฮร์รี่ทั้งที"
เอาความจริงอยากจะตะโกนไปดังๆว่า เออ โคตรเบื่อเลยแม่ง...
แต่ก็นะ ทำได้แค่นั้นจริงๆ
"เพื่อแฮร์รี่? ฮ่าๆ นายเชื่อว่านายนั่นโสดเหรอ"
หืม... ว่าไงนะ!?
ใจผมเต้นผิดจังหวะ เป็นเพราะคำพูดของเพื่อนแฮร์รี่ เอ่อ.. มั้งนะครับ มันช่างแทงใจดำผมเหลือเกิน
ตรงเหมือนกับที่เดาไว้ไม่มีผิด...
"ก็แฮร์รี่บอกมาอย่างนั้น..."
ครับ หลักฐานที่ว่ามาก็มีแค่นี้ แค่นี้จริงๆ
ผ่านจากตัวอักษรน่ะนะ เชื่อไม่ได้หรอก ว่าแล้วอยากฆ่าตัวตายจริงๆเลยลูอีเอ้ย!!
"ทำไม แฮร์รี่มีแฟนแล้วเหรอ??"
เขาส่ายหัวพลางหัวเราะ
โถ่เว้ยย! มาหลอกกันมันสนุกหรือไงฮะ
ผมเกือบน้ำตาตกแล้วครับ เกือบแล้ว อีกนิดเดียว...
"เชื่อแค่ตัวอักษรไม่กี่ตัวหรือไง รอดูตอนขึ้นไปพรีเซนท์ดีกว่านะฉันว่า เอ้อ ฉันชื่อเลียม ยินดีที่รู้จัก"
เออครับ บอกแค่นี้อย่าบอกเถอะ
ผมพยักหน้าตอบกลับไปประมาณว่า
เออ ไม่ ได้ ถาม!
จากข้อสันนิษฐาน และ หลักฐานยืนยันจากปากของเพื่อนเจ้าตัว
อืม... มีส่วนเป็นไปได้ 99.9999999999999999999999999999999999% ครับที่แฮร์รี่จะมีคู่ครองแล้ว
งั้น... ขอเวลาให้ผมนั่งทำใจแปบนึงเถอะ
ผมนั่งรออยู่ที่ซุ้มได้ 5 ชั่วโมงแล้วครับ
และไม่มีวี่แววของแฮร์รี่เลย
ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงต้องลงทุนขนาดนี้ อ๋อ... ความรักทำให้คนตาบอด
ผมก็คงเป็นโจรสลัดนะครับ ตาบอดข้างเดียว
รักเขาข้างเดียวไง
ว่าแล้วเจ้าตัวก็มาพอดีเลย
แฮร์รี่จ๋า ไปไหนมา เราคิดถึงอยู่รู้ไหมมม
"นี่ยังไม่กลับอีกเหรอ"
เดี๋ยวๆ นี่ไล่กันเหรอ
ไม่คิดถึงเลยหรือไง
"ก็รอดูนายพรีเซนท์ไง"
แฮร์รี่ส่ายหัวพลางหัวเราะ
พระเจ้า! นี่มันเทพธิดาชัดๆ ทำบุญด้วยอะไรดถึงจะได้เธอมาเป็นแฟน
ผิดๆ
หัวเราะแบบนั้นใช่เลยครับ นี่แหละแม่ของลูกผม
ลูกจ๋า ดูสิแม่น่ารักเนอะ
"ฉันคิดว่านายจะกลับแล้วซะอีก ฉันจะขึ้นไปพรีเซนท์อีกสิบห้านาทีนะ นายรอได้ใช่ไหม"
แหม ห้าชั่วโมงยังรอได้ แล้วกะอีแค่สิบห้านาทีทำไมจะไม่ได้
ผมพยักหน้า และเขาก็เดินผ่านไปโดยปริยาย
เอ่อครับ... ถึงหน้าจะดูดีน่ารักน่าฟัดน่ากอดมากกว่าในวีดีโอก็จริง
แต่คำพูดมันแตกต่างจากในแชทสิ้นเชิง
มันไม่เห็นหวานหน้าดมดอมแบบนั้นเลยยย
ผมเริ่มไม่มั่นใจแล้วครับว่าผมมาเพื่ออะไร?
สิบห้านาทีผ่านไปไวเหมือนโกหก เสียงจากทางเวทีก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ทั้งเพลง แสงสีสาดส่องทั่วลานกว้าง
ผู้คนมาล้อมรอบเวทีอย่างไม่ขาดสาย
หกโมงเย็นแล้วครับ ผมมารอเขาถึงหกโมงเย็น
ในที่สุดเวลาที่ต้องการก็มาถึง...
ผมเดินตรงดิ่งไปยังลานเวที
คนเยอะมากครับ เล่นเอาคนตัว(ไม่)สูงอย่างผมต้องเขย่งเท้าไปตามๆกัน
เพื่อแฮร์รี่ครับ ท่องไว้
ทันทีที่ผมมองเห็นเวที ผมก็เห็นคนรวบผมขึ้นไว้ด้านหลัง เขากำลังพูดพรีเซนท์งาน
ประโยคเดียวกับที่เขานั่งอ่านให้ผมฟังผ่านวีดีโอแคมเด๊ะๆเลย
แต่ตอนนี้เสียงเขาไพเราะเหมือนเสียงดนตรีเลยครับ สำหรับผมน่ะนะ
พูดไปได้สักพักการพรีเซนท์ก็จบลง ต่อด้วยการพรีเซนท์ของคณะอื่นๆ
อ่านได้ไม่เลวเลยแฮะ เกิดมาเพอเฟ็กต์ เลอค่าที่สุด!
แฮร์รี่เดินลงมาจากเวทีและมีคนส่งน้ำให้
พวกเขาเดินมาทางผม
บริการดีมากครับ มีการจับไม้จับมือ ให้กำลังใจกันด้วย
แถมยังกอดให้กำลังใจกันอีก
เดี๋ยวๆ...
กอด?
แฮร์รี่ผละตัวออกจากคนๆนั้นแล้วเดินตรงมาหาผม
"ลู รอนานไหม ไปกินข้าวกันเถอะ ฉันหิว"
อะไรกัน
เขาสองคนมีอะไรลึกซึ้งกว่านั้นหรือเปล่า
และแล้วผมก็นึกถึงคำของเลียมเพื่อนแฮร์รี่ ที่ว่า...
แต่มันก็หายไปจากหัวของผมทันที เมื่อมีมือเย็นเฉียบมาแตะมือปลายนิ้วของผมก่อนที่มันจะกุมมือข้างนั้นของผมไว้แน่น...
แฮร์รี่จับมือของผมแล้วพาเดินออกจากจุดๆนี้...
จับมือน่ะครับ
จับ มือ!
#TalkTalk
สวัสดีค่ะ ชื่ออ้วน บางคนอาจจะไม่รู้จัก (ไม่มีใครรู้จักอยู่แล้ว) หรือแอค @uanaunn เปลี่ยนยูสบ่อยอาจจะจำกันไม่ได้ ง่ายๆคือแอคซั่มไนออลค่ะ จบไปแล้วกับฟิคความลับของแฮร์รี่พาร์ทแรก SF แรกที่อัพลงบล๊อก มันดูเละๆมั้ยอ่ะ เมื่อคืนจู่ๆก็เกิดอารมณ์นึกพล๊อตได้ตอนตีหนึ่ง ลุกขึ้นมาพิมพ์ (ดูมีความพยายาม) และแล้วก็ออกมาเป็นอย่างนี้ เรื่องที่ว่าแฮรืรี่จะโสดหรือเปล่าขอไม่บอก ตอนหน้าเดี๋ยวก็รู้ค่ะ5555555 ใครจะเวิ่นไปเวิ่นในทวิตแล้วติดแท็ก #ความลับของแฮร์รี่ จะด่าหรือติชมพร้อมรับฟังเสมอค่ะ แค่นี้ก็เป็นกำลังใจให้แล้วว
ขอบคุณทุกๆคนอ่านนะคะ จะรีบๆอัพต่อนไปให้เร็วที่สุดค่ะ #uanaunn
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น